Zuiveringstechnieken werken niet tegen antibioticaresistentie? Deze wel, al 13 jaar

“Vergaande zuiveringstechnieken nauwelijks in staat  antibioticaresistente bacteriën en genen te verwijderen uit water”, stelde STOWA, kenniscentrum voor waterschappen. Een alarmerende boodschap, gelukkig is er wel degelijk een effectieve oplossing voor handen. En het meest bijzondere: die oplossing werd zelfs door STOWA zélf al eens bewezen.

Wanneer Fox News en Greenpeace het eens zijn

Risico op antibioticaresistentie is geen toekomstmuziek meer. Het is realiteit, hier en nu. Kippengriep en varkenspest, tien jaar geleden nog voorpaginanieuws, zijn nu permanente aanwezig in onze Nederlandse stallen.

Links en rechts, klimaatsceptici en natuurwetenschappers wereldwijd zijn het eens: dit is geen kwestie van óf, maar van wannéer Antimicrobiële Resistentie (AMR) grootschalige problemen gaat veroorzaken in Europa. Onze vergrijzende bevolking woont steeds dichter op elkaar, dichter bij intensieve veehouderij, dichter bij de natuur. De infectiedruk neemt toe en er zijn nog maar weinig antibiotica die echt altijd werken.

‘Er bestaan geen technieken om het op te lossen’

Maar er gebeurt iets vreemds: in de waterwereld heerst de opvatting dat we machteloos staan tegenover de verspreiding van resistente bacteriën, antibioticaresten in ons water, en vooral: de genetische codes die resistentie verspreiden. Zie het artikel van STOWA, van eind 2025.

En toegegeven, de meeste kunnen dat ook niet. Rioolwaterzuiveringen gebruiken biologische processen die paradoxaal genoeg ook goede omstandigheden bieden voor resistentie om zich te ontwikkelen. Daarnaast zijn er veel technieken die bacteriën doden, maar die niet het genetisch materiaal vernietigen. Het gevolg: een dode bacterie stuurt zijn genetische instructies het water in, een andere bacterie vangt ze op, en opeens heeft die ook resistentie. Geen langzame evolutie, maar directe overdracht van gevaarlijke eigenschappen.

Geavanceerde oxidatie met Advanox: de techniek die wél werkt

Maar er is al jarenlang een techniek aantoonbaar effectief in het bestrijden en voorkomen van antibioticaresistente bacteriën: een geavanceerd oxidatiesysteem, de Advanox bij Van Remmen UV Technology. Deze uitgekiende combinatie van UV-C licht en waterstofperoxide pakt het probleem op drie niveaus aan:

  1. Het breekt de antibiotica af

Advanox kan ieder gemeten antibioticum afbreken voor meer dan 80%. Dat blijkt niet uit labexperimenten onder ideale omstandigheden, maar uit meer dan 50 metingen in verschillende praktijkprojecten, waaronder twee STOWA-studies, projecten met KWR en het Zweedse Environmental Institute. Hierdoor krijgt het niet de kans zich te verspreiden in ons water, waardoor bacteriën geen resistentie kunnen opbouwen.

  1. Bacteriën zijn kansloos tegen UV-licht

Waar bacteriën resistentie kunnen opbouwen tegen bijvoorbeeld chloor, lukt dat niet tegen UV-licht. UV-licht beschadigt het DNA, waar bacteriën zich niet tegen kunnen wapenen. Een onderzoek in het Streekziekenhuis Koningin Beatrix in Winterswijk toonde dit glashelder aan: ozonbehandeling verwijderde tussen de 70 en 99 procent van de bacteriën. Met de toevoeging van UV werd dat tussen de 99,9 en 99,999 procent van de bacteriën.

  1. Het verwijdert genetische codes

Tot slot verwijdert Advanox de gevaarlijke genetische codes die resistentie doorgeven; vrije genen uit levende én dode bacteriën. In projecten met WUR en STOWA is aangetoond dat antibiotica resistentie genen werden verwijderd. Op ziekenhuisafvalwater, maar ook in het effluent van rioolwaterzuiveringen waar de diversiteit in genen met meer dan de helft afnam.

Waarom Advanox werkt

De kracht van Advanox is die combinatie van de drie niveaus. Alleen antibiotica verwijderen is niet genoeg, want dan blijven de resistente bacteriën en hun DNA over. Alleen desinfecteren zonder de medicijnresten aan te pakken lost het probleem ook niet op. Je moet het probleem bij de bron aanpakken én voorkomen dat het zich verspreidt. Dat kan het beste met Advanox.

Mooie bijkomstigheid: deze methode produceert geen gevaarlijke bijproducten zoals bromaten of NDMA en laat geen chemische residuen achter in het water. Wat erin gaat is water, UV-licht en een beetje waterstofperoxide. Wat eruit komt is schoon en gezond water.

Tijd voor actie

De vraag is nu: gaan we wachten en onze energie in nog meer onderzoek steken tot de volgende pandemie vanuit een kippenstal of rioolwaterzuivering uitbreekt? Of gaan we investeren, aan de slag en doorleren met oplossingen die aantoonbaar werken? De alarmbellen gaan, de innovaties liggen klaar, tijd voor actie.

Kaspar Groot Kormelinck

Manager R&D

Van Remmen UV Technology

Wil je meer weten?  Lees dan het hele White Paper hier.